ملودی غمگین دیسلاو

به گزارش خبرگزاری مهر، رضا مولایی به گروه بازیگران نمایش «هیچکس نبود بیدارمان کند» پیوست.نمایش «هیچکس نبود بیدارمان کند» به کارگردانی پیام دهکردی و نویسندگی محمد امیر یار احمدی از ۱۸خرداد ماه درتماشاخانه باران روی صحنه می رود. رضا مولایی در آخرین روزهای تمرین به گروه بازیگران نمایش پیوست و قراراست جایگزین روزبه حصاری در این نمایش باشد.پیام دهکردی دررابطه با این جایگزینی گفت: روزبه حصاری زمان زیادی برای ساختن و پرداختن این نقش صرف کرد و زحمات زیادی برای این نقش کشید. منتها مشکلاتی برای او پیش آمد که برای ما قابل درک بود اما خودش نگران نمایش بود و ما نیز نگرانِ نگرانی های او بودیم. در واقع هر دو طرف در تلاش بودیم که بهترین راه را پیدا کنیم و سرانجام تصمیم به جایگزینی گرفتیم.وی در پایان اضافه کرد: ما تلاش کردیم که در زمانی اندک از بازیگری بخواهیم تا در این زمینه ما را همراهی کند که رضا مولایی علی‌رغم زمان کم، محبت کرد دعوت ما راپذیرفت و در این نمایش همراه ما شد.بازیگران این نمایش فریبا متخصص، الهام پاوه نژاد،، رضا مولایی، پیام دهکردی، خاطره
این ملودی ایرانی تقریبا در ذهن همه‌ی ما جریان دارد و جزیی از ناخودآگاه جمعی ایرانی‌ها شده است. ملودی‌ای که سال‌ها پیش «بلال ایران» به‌عنوان یادگاری برای دلش خواند، هنوز هم یکی از ارکان لحظات افطار ما است. به گزارش خبرنگار بخش موسیقی ایسنا، او روزی از روزهای سال 1334 تصمیم گرفت، یک اذان یادگاری بگوید. بنابراین به استودیوی ‌6 رادیو در میدان ارگ (15 خرداد) رفت و تمام گوشه‌ها را امتحان کرد. هر گوشه‌ای را که امتحان کرد، خوب از آب درنیامد تا این‌که سرانجام گوشه «روح‌الارواح» که گوشه‌ای روح‌نواز و حزن‌انگیز است از آواز بیات ترک در دستگاه شور به دلش نشست. البته او ‌20 سال پیش از آن هم قصد داشت اذان دیگری به مدت ‌15 دقیقه بگوید که در وسط آن دعا باشد، اما به گفته خودش، نگذاشتند و گفتند که اذان ‌6 دقیقه بیشتر نمی‌شود. کسی نیست که زنده‌یاد رحیم موذن‌زاده اردبیلی را نشناسد یا آن اذان گوش‌نواز در بیات ترک را نشنیده باشد. مردی که خوش‌لحنی در خانواده‌اش موروثی بود و در بارگاه حرم حضرت معصومه (س) اذان می‌گفت. خودش در یک گفت‌وگوی قدیمی
کنسرتی که قرار است در آن همه به واسطه ملودی‌هایی که ذهن‌ها را به روزهای خوب کیمیایی پرت می‌کرد، خاطره‌بازی کنند و تک‌تک سکانس‌هایی که در پس ذهنشان نقش بسته، به واسطه موسیقی دوباره زنده شود و جان بگیرد. کنسرتی که شاید با وجود تداعی روزهای خوب مسعود کیمیایی در سینما، آه حسرت را هم بر دل هواداران قدیمی این کارگردان بنشاند و آنها را یاد دورانی بیندازد که هنوز کیمیایی در جامعه بود و همه تلقی‌‌اش از جنوب شهر با صدای تلق و تولوق قطار تصویر نمی‌شد؛ روزهایی که همه چیز رفاقت‌هایی از جنس تیزی و نیمچه نبود، روزهایی که او مردمش را می‌شناخت و برایشان قهرمان‌هایی از جنس خودشان می‌ساخت. آثارم را پخش نکنید! اما وقتی خبر کنسرت شب موسیقی فیلم مسعود کیمیایی منتشر شد، یکی از آهنگسازان فیلم‌های کیمیایی واکنش نشان داد و با انتشار نامه‌ای با لحن و ادبیاتی تند و تیز خواست تا آثارش در این کنسرت اجرا نشود. داستان غم‌انگیز حق مولف وقتی صحبت از عدم انتشار آثار به میان می‌آید،
روزنامه هفت صبح - مرجان فاطمی: کریستف رضاعی سالیان سال است که به عنوان آهنگسازی مطرح در سینمای ایران فعالیت می کند و آلبوم های موسیقی زیادی روانه بازار کرده است. این بار اما به واسطه ساخت موسیقی و بازی در فیلم «در دنیای تو ساعت چند است؟» بیشتر از پیش مورد توجه قرار گرفته. درباره ابعاد مختلف موسیقی این فیلم و به طور کلی دلایل عدم ماندگاری موسیقی های فیلم در دهه های اخیر سینمای ایران، گفت و گویی با این آهنگساز انجام داده ایم.مدت ها بود که بحث موسیقی فیلم در ایران چندان جدی گرفته نمی شد. درواقع موسیقی های فیلم آنطور که باید ماندگار نمی شدند و سر زبان ها نمی ماندند. موسیقی «در دنیای تو ساعت چند است؟» این روزها مورد توجه قرار گرفته و در شبکه های مجازی مدام دست به دست می شود. فکر اولیه شکل گیری این موسیقی چه بود؟این سه تا موسیقی که به زبان گیلکی خوانده شدند جزو خاطرات خود آقای یزدانیان از زمان کودکی اش در رشت بودند. یکی از خاطرات مهم او این بود که زمان کودکی اش در رادیو رشت خواننده ای بوده که ترانه های بین المللی
مؤسسه فرهنگی هنری آپ‌آرت‌مان در سومین برنامه از مجموعه برنامه‌های موسیقی «من و سازم» غروب جمعه ١٠ مهر میزبان اشکان هُشیوار است. به گزارش ایلنا؛ این هنرمند جوان با استفاده از ابزار پردازش صدای گیتار الکتریک بخشی از تجربیات خود را در زمینه نوازندگی گیتار به اشتراک می‌گذارد. او اصواتی را که در ذهن خود می‌شنود به سازش منتقل می‌کند و در لحظه به آن‌ها پاسخ می‌دهد و این چرخه را مدیریت می‌کند. این فضای تجربی حاصل بازی‌های هشیوار با ملودی، هارمونی و ریتم است. در این اجرا سبک‌هایی هم‌چون جز، بلوز و موسیقی فولکلوریک ایران نقش مهمی را در القای حس و حالی تلفیقی در فرم و محتوای آثار او ایفا می‌کنند. «نیم نگاهی به موسیقی تلفیقی» جمعه شب، دهم مهرماه، در دو سانس ( ساعت 20 و ساعت 22) در محل موسسه اجرا می‌شود.
به گزارش خبرنگار ایلنا، این هنرمند جوان با استفاده از ابزار پردازش صدای گیتار الکتریک بخشی از تجربیات خود را در زمینه‌ی  نوازندگی گیتار به اشتراک می‌گذارد. او اصواتی را که در ذهن خود می‌شنود به سازش منتقل می‌کند و در لحظه به آن‌ها پاسخ می‌دهد. هشیوار درباره‌ی این چرخه این گونه توضیح می‎دهد: «جمعه شب سازهایم را روی استیج می‌چینم. آمپلی‌فایر و ادوات پردازش و ضبط صدا را به برق متصل می‎کنم و با سازم گفت‌وگو می‌کنم.مخاطب در این گفت‌وگو در مقام شنونده و ناظر قرارمی‌گیرد.» فضای تجربی اشکان هشیوار حاصل بازی‌های او با ملودی، هارمونی و ریتم است. در این اجرا ژانرهایی هم‌چون جز، بلوز و موسیقی فولکلوریک ایران نقش مهمی را در القای حس و حالی تلفیقی در فرم و محتوای آثار او ایفا می کند. او تجربه در فضای موسیقی تلفیقی را این طور توصیف می‌کند: «موسیقی تلفیقی همانطور که از اسمش پیداست حاصل هم‌جوشی یک سبک با سبکی دیگر،یک ساز با سازی دیگر و به طور کلی محصول تلفیق مُدها
به گزارش خبرنگار ایلنا، این هنرمند جوان با استفاده از ابزار پردازش صدای گیتار الکتریک بخشی از تجربیات خود را در زمینه‌ی  نوازندگی گیتار به اشتراک می‌گذارد. او اصواتی را که در ذهن خود می‌شنود به سازش منتقل می‌کند و در لحظه به آن‌ها پاسخ می‌دهد. هشیوار درباره‌ی این چرخه این گونه توضیح می‎دهد: «جمعه شب سازهایم را روی استیج می‌چینم. آمپلی‌فایر و ادوات پردازش و ضبط صدا را به برق متصل می‎کنم و با سازم گفت‌وگو می‌کنم.مخاطب در این گفت‌وگو در مقام شنونده و ناظر قرارمی‌گیرد.» فضای تجربی اشکان هشیوار حاصل بازی‌های او با ملودی، هارمونی و ریتم است. در این اجرا ژانرهایی هم‌چون جز، بلوز و موسیقی فولکلوریک ایران نقش مهمی را در القای حس و حالی تلفیقی در فرم و محتوای آثار او ایفا می کند. او تجربه در فضای موسیقی تلفیقی را این طور توصیف می‌کند: «موسیقی تلفیقی همانطور که از اسمش پیداست حاصل هم‌جوشی یک سبک با سبکی دیگر،یک ساز با سازی دیگر و به طور کلی محصول تلفیق مُدها
آرمان موسی پور آهنگساز «کیمیا» با اشاره به ساخت موسیقی این سریال که این شب ها از شبکه دو سیما روی آنتن می‌رود، گفت: من به عنوان آهنگساز وقتی پروژه ای را شروع می کنم ایده های مختلفی به ذهنم می آید و موسیقی فراز و نشیب های مختلفی را طی می کند تا در یک خروجی نهایی به گوش مخاطب برسد. وی ادامه داد: اولین چیزی که در روز اول من را برای ساخت موسیقی این سریال جذب کرد و باعث شد به سمت حال و هوای این کار بروم، این بود که از نظر اقلیمی و محیطی بیشترین اتفاقات در این سریال در جنوب کشور می گذرد و شروع این داستان همانطور که دیدید در جنوب کشور است. بعد از آن ماجراها در تهران دنبال می شود و سپس بعد از مدت زمانی دوباره هنگام جنگ به جنوب بازمی‌گردد. موسی پور با اشاره به موسیقی این سریال عنوان کرد: در این کار دوست داشتم تا حدی از موسیقی کلیشه ای که معمولا برای سریال ها ساخته می شود، فاصله بگیرم. ملودی های هر قسمت از سریال با یکدیگر متفاوت است این