دیدن منظومه شمسی در خواب

سایت گالری عکسبخش عکسهای دکوراسیون، گالری عکس دکوراسیون، تصاویر دکوراسیون منزل، مدل دکوراسون، دکوراسیون جدید   در این بخش از سایت رهتا جدیدترین تصاویر از دکوراسیون اتاق خواب 2015 را برای شما آماده کرده ایم ، امیدواریم که مورد توجه شما قرار گیرد.  
به گزارش خبرگزاری مهر، گروهی از دانشمندان ناسا که در نشستی عمومی در واشنگتن صحبت می کردند به این نکته با جدیت خاصی پرداختند که احتمال کشف نشانه هایی از حیات ارگانیکی در منظومه شمسی وجود دارد.آنها به این واقعیت اشاره می کنند که در برخی اجرام فضایی منظومه شمسی انبوهی از اقیانوسها وجود دارد که نمی توان تصور کرد در آنها نشانی از حیات ارگانیکی وجود نداشته باشد!الن استوفان از دانشمندان ارشد ناسا می گوید: اعتقاد دارم که در یک دهه آینده نشانه های محکمی از حیات در جایی فراتر از زمین پیدا خواهیم کرد و در ۱۰ سال پس از آن نیز قطعا به چنین شواهدی خواهیم رسید.البته کاملا روشن است که دانشمندان ناسا درباره هوش مصنوعی صحبت نمی کنند. درحقیقت به احتمال فراوان هر گونه حیاتی که ناسا در منظومه شمسی پیدا کند تنها از رده ارگانیسم های ساده میکروبی خواهد بود. البته نباید فراموش کرد که این ساختارها بلوکهای بنیادین و سازنده اشکال پیچیده تری از حیات به شمار می آیند که شاید در آینده دورتر باید منتظر آنها باشیم.اظهارنظر اخیر دانشمندان ناسا
سازمان فضایی اروپا تصویری خارق‌العاده از یکی از قمرهای خارجی سیاره زحل را منتشر کرده است که بسیار شبیه یک اسفنج عظیم شناور در فضا است. به گزارش سرویس علمی ایسنا، سطح متخلخل قمر هایپریون (Hyperion) با وسعت 410 در 260 کیلومتر، در تصویر جدید فضاپیمای کاسینی با جزئیات بی‌نظیر قابل مشاهده است. این تصویر هایپریون را فضاپیمای کاسینی در فاصله 62 هزار کیلومتری و حدود یک دهه پیش ثبت کرده است. سازمان فضایی اروپا بتازگی این تصویر را از قمر مذکور منتشر کرده که ویژگیهای سطح آن با کاهش قرمزی طبیعی تصویر اصلی برجسته شده‌اند. کاوشگر کاسینی در زمان پرواز خود به دور سیاره زحل با بارش ذرات باردار هایپریون روبرو شد که یک شوک الکتریکی عظیم با قدرت 200 ولت را به آن وارد کرده بود. بنظر می‌رسد که سطح این قمر در زمان غوطه‌ور شدن آن در ذرات باردار، دارای شارژ الکترواستاتیک می‌شود. این ذرات بطور دائمی از خورشید به فضا منتشر می‌شوند، اما قمر هایپریون با ذراتی روبرو است که در میدان مغناطیسی سیاره میزبان آن یعنی زحل گیر افتاده‌اند. درحالیکه
تیمی بین‌المللی از فیزیکدانان، موفق به خلق ضعیف‌ترین میدان مغناطیسی در منظومه شمسی شده و به دنبال انجام آزمایشات دقیق در این محیط هستند. به گزارش سرویس علمی ایسنا، دانشمندان ابتدا سپری ساختند که میدان‌های مغناطیسی با فرکانس پایین را بیش از یک میلیون بار ضعیف‌ می‌کند و سپس با استفاده از این سپر، فضایی با ضعیف‌ترین شدت میدان مغناطیسی را خلق کردند. میدان‌های مغناطیسی همه جا هستند و بر روی زمین، انسان‌ها به طور دائم در معرض میدان‌های مغناطیسی طبیعی و مصنوعی قرار دارند. دانشمندان به رهبری پروفسور «پتر فیلینگر»، فیزیکدان دانشگاه صنعتی مونیخ، در کمپ تحقیقاتی «گارشینگ»، فضایی به حجم 4.1 متر مکعب تولید کردند که در آن، شدت میدان‌های مغناطیسی متغیر دائم و موقتی، بیش از یک میلیون بار کاهش می‌یابد. این امر با استفاده از سپر مغناطیسی متشکل از لایه‌های مختلف یک آلیاژ بسیار مغناطیس‌پذیر انجام شد. تضعیف مغناطیسی منجر به خلق میدان مغناطیسی در درون سپر شد و شدت این میدان، حتی پایین‌تر از شدت میدان مغناطیسی اعماق منظومه
تیمی از دانشمندان حاضر در پروژه تلسکوپ Subaru در هاوایی، سیستم سیاره‌ای جوانی را یافته‌اند که به نوزادی منظومه شمسی شباهت‌های قابل‌توجهی دارد. به گزارش سرویس علمی ایسنا، تصاویر دریافتی از این تلسکوپ، دیسکی حلقه‌مانند و حاوی پسماند را نشان می‌دهد که یک ستاره خورشیدمانند را احاطه کرده است. محیط تولد این ستاره به محیط زاده‌شدن خورشید شباهت دارد. این دیسک تقریبا هم‌اندازه کمربند کویپر در منظومه شمسی است و احتمالا حاوی ذرات یخی و غبار باشد. کمربند کویپر در آن سوی مدار نپتون واقع شده و حاوی کوتوله‌سیارات یخی مانند پلوتو، هائومیا و ماکی‌ماکی است. کشف یک حلقه شفاف که حول ستاره HD 115600 مدارگردی می‌کند، درست مانند آن است که دانشمندان به منظومه شمسی نوزاد نگاه می‌کنند. فاصله این حلقه از ستاره میزبانش به اندازه فاصله کمربند کویپر از خورشید است و همان میزان نور را نیز دریافت می‌کند. خود ستاره میزبان، اندکی بزرگ‌تر از خورشید است و ابر محل تولد آن نیز به سحابی که خورشید حدود 4.5 میلیارد سال پیش در آن متولد شد،
به گزارش خبرنگار فن‌آوری گروه علمی پزشکی باشگاه خبرنگاران پروب فضایی Horizons به تازگی موفق به ارسال نخستین تصاویر رنگی از سیاره پلوتون شده است. گفتنی است، دانشمندان ناسا در کلرادو ایالات متحده موفق به مشاهده نخستین تصاویر رنگی از سیاره پلوتون و قمر آن Charon شده‌اند. بر‌اساس تصاویر بدست آمده پلوتون دارای رنگ طیف نارنجی و قمر آن Charon دارای طیف رنگی خاکستری است.علاوه بر این رنگها به نظر می‌رسد که پلوتون و Charon دارای تغییرات رنگی دیگری نیز هستند که علت آن هنوز به درستی برای دانشمندان معلوم نشده است. تصاویر بدست آمده تنها در حد چند پیکسل رنگی هستند زیرا فضاپیمای Horizons از آنها در حدود 30 میلیون
به گزارش خبرگزاری مهر، درحالی که در هفته های اخیر پلوتو در متن اخبار فضایی جهان قرار داشته است اما دیگر کاوشگر ناسا یعنی Dawn باز هم خبرساز شد تا حالا نوبت به سیارک «سرس» (Ceres) برسد که در کانون توجهات قرار گیرد.سرس نخستین سیاره کوتوله کشف شده در منظومه شمسی به شمار می آید و در عین حال از آن به عنوان بزرگترین سیارک کمربند سیارکی نیز یاد می شود.کاوشگر Dawn که بخشی از مأموریتش انجام کشفیات متنوع درخصوص این سیارک مهم است، نقشه جدیدی از آن ارایه کرده که حتی کوهستانها و حفره های کوچک و بزرگ سرس نیز در آن دیده می شود.سرس در کمربند سیارکی واقع در حدفاصل مریخ  و مشتری قرار دارد.نکته جالب توجه درخصوص این جرم فضایی، تاریخچه مشابه آن با پلوتوست که تا چند سال پیش به عنوان نهمین سیاره منظومه شمسی در نظر گرفته می شد.زمانی که سرس در سال ۱۸۰۱ کشف شد، گمان می رفت که یک سیاره باشد و جالب اینکه تا ۵۰ سال به عنوان سیاره قلمداد می شد تا اینکه اخترشناسان به این نتیجه رسیدند که سرس تنها یک صخره
به گزارش گروه اخبار علمی ایرنا از ناسا، به گفته محققان، این پدیده شباهت زیادی به شفق قطبی دارد، اما تا یک میلیون برابر نورانی تر و رنگ آن نیز به جای سبز، بیشتر متمایل به قرمز است.شفق یکی از جالب ترین پدیده های کره زمین است. این نورهای درخشان در تمام سیارات منظومه شمسی قابل مشاهده هستند. علت این پدیده ورود ذرات باردار حاصل از خورشید به جو سیارات منظومه شمسی است. اما کوتوله قهوه ای موردبحث، بسیار دورتر از منظومه شمسی قرار دارد. کوتوله های قهوه ای اجرامی هستند که هنگام شکل گیری، مرکز آن ها به اندازه کافی برای ایجاد فرآیند ذوب یا همجوشی هسته ای داغ نمی شود. به همین علت به ستارگان نورانی و گرم تبدیل نمی شوند و بلافاصله سرد می شوند. با وجود این بسیار بزرگ تر از آن هستند که بتوان آن ها را سیاره محسوب کرد. این کوتوله قهوه ای که LSR J1835 نام دارد و با استفاده از یک تلسکوپ رادیوییVLA و همچنین تلسکوپ های هالی و کک مشاهده شد. در زمان مشاهده، این جرم فضایی به سرعت در حال چرخش بود و به همین علت شدت نور شفق تغییر می کرد. رنگ نور نیز به دلیل برخورد ذرات باردار
به گزارش گروه اخبار علمی ایرنا از ناسا، به گفته محققان، این پدیده شباهت زیادی به شفق قطبی دارد، اما تا یک میلیون برابر نورانی تر و رنگ آن نیز به جای سبز، بیشتر متمایل به قرمز است.شفق یکی از جالب ترین پدیده های کره زمین است. این نورهای درخشان در تمام سیارات منظومه شمسی قابل مشاهده هستند. علت این پدیده ورود ذرات باردار حاصل از خورشید به جو سیارات منظومه شمسی است. اما کوتوله قهوه ای موردبحث، بسیار دورتر از منظومه شمسی قرار دارد. کوتوله های قهوه ای اجرامی هستند که هنگام شکل گیری، مرکز آن ها به اندازه کافی برای ایجاد فرآیند ذوب یا همجوشی هسته ای داغ نمی شود. به همین علت به ستارگان نورانی و گرم تبدیل نمی شوند و بلافاصله سرد می شوند. با وجود این بسیار بزرگ تر از آن هستند که بتوان آن ها را سیاره محسوب کرد. این کوتوله قهوه ای که LSR J1835 نام دارد و با استفاده از یک تلسکوپ رادیوییVLA و همچنین تلسکوپ های هالی و کک مشاهده شد. در زمان مشاهده، این جرم فضایی به سرعت در حال چرخش بود و به همین علت شدت نور شفق تغییر می کرد. رنگ نور نیز به دلیل برخورد ذرات باردار
به گزارش گروه اخبار علمی ایرنا از ناسا، به گفته محققان، این پدیده شباهت زیادی به شفق قطبی دارد، اما تا یک میلیون برابر نورانی تر و رنگ آن نیز به جای سبز، بیشتر متمایل به قرمز است.شفق یکی از جالب ترین پدیده های کره زمین است. این نورهای درخشان در تمام سیارات منظومه شمسی قابل مشاهده هستند. علت این پدیده ورود ذرات باردار حاصل از خورشید به جو سیارات منظومه شمسی است. اما کوتوله قهوه ای موردبحث، بسیار دورتر از منظومه شمسی قرار دارد. کوتوله های قهوه ای اجرامی هستند که هنگام شکل گیری، مرکز آن ها به اندازه کافی برای ایجاد فرآیند ذوب یا همجوشی هسته ای داغ نمی شود. به همین علت به ستارگان نورانی و گرم تبدیل نمی شوند و بلافاصله سرد می شوند. با وجود این بسیار بزرگ تر از آن هستند که بتوان آن ها را سیاره محسوب کرد. این کوتوله قهوه ای که LSR J1835 نام دارد و با استفاده از یک تلسکوپ رادیوییVLA و همچنین تلسکوپ های هالی و کک مشاهده شد. در زمان مشاهده، این جرم فضایی به سرعت در حال چرخش بود و به همین علت شدت نور شفق تغییر می کرد. رنگ نور نیز به دلیل برخورد ذرات باردار